ဟယ်လ်စင်ကီ ရောက်ခြင်း

ထွက်ခွာခြင်း

ကျွန်တော်တို့ ဟောင်ကောင်လေဆိပ်ကနေ ညလေယာဉ်စီးပြီး ဥရောပမြောက်ပိုင်းကို သွားခဲ့တယ်။

ဒီတစ်ခေါက်က ကျွန်တော့်အတွက် ဥရောပကို ဒုတိယအကြိမ် သွားတာပါ။ ဥရောပကိုသွားရင် ညလေယာဉ်စီးတာ အကောင်းဆုံးလို့ ခံစားရတယ်။ လေယာဉ်ပေါ်မှာ တစ်ညအိပ်ပြီး မနက်နိုးလာရင် ရောက်ပြီ၊ တစ်နေ့လုံး မဖြုန်းသွားဘူး။

အင်စတာဂရမ်မှာ လူအများကြီး ချီးကျူးနေတဲ့ ဘလူးဘယ်ရီဖျော်ရည်ကိုတော့ ကျွန်တော်အနေနဲ့ ပုံမှန်ပဲလို့ထင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ပန်းသီးဖျော်ရည်ကို ပိုကြိုက်တယ်။

လေယာဉ်ဆင်းပြီးနောက် လမ်းကြောင်းတလျှောက် လျှောက်သွားတယ်။

လမ်းတလျှောက်မှာ အိမ်သာ၊ ဆေးလိပ်သောက်ရာနေရာနဲ့ ရေသောက်စက်တွေ ရှိတယ်။

မနက် ၆ နာရီလောက်မှာ လူဝင်မှုစစ်ဆေးရေးတန်းက အရမ်းရှည်နေပြီ။

အကောက်ခွန်ဖြတ်ပြီးတော့ လေဆိပ်ထဲကို တကယ်ရောက်ပြီ။

သတင်းအချက်အလက်စင်တာမှာ မြေအောက်ရထား ဘယ်မှာစီးရမလဲ မေးပြီး စတိုးဆိုင်မှာ တစ်ရက်သုံးလက်မှတ်တစ်စောင် ဝယ်ခဲ့တယ်။

မှတ်ချက်

ဟယ်လ်စင်ကီ တစ်ရက်သုံးလက်မှတ်မှာ အမျိုးအစားအနည်းငယ် ရှိတယ်။

မရှုပ်ချင်ရင် ABC ဇုန်ကို တိုက်ရိုက်ဝယ်လိုက်ပါ။ ဒါဆို လေဆိပ်ပါ ပါဝင်တယ်။

အသေးစိတ်ကို ဒီဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ ကြည့်နိုင်တယ်။ HSL ဧရိယာနဲ့ ဇုန်များ

လေဆိပ်ကနေ ညာဘက်လှည့်ရင် မြေအောက်ရထားဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့မယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အဆောက်အအုံအတွင်း ဖြစ်တယ်၊ အပြင်ကို လုံးဝ မထွက်ပါနဲ့

မနက် ၇ နာရီ၊ ကျွန်တော် ဆေးလိပ်သောက်ဖို့ ထွက်သွားတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ပုံ

မြေအောက်ရထားဘူတာထဲကို ဆင်းရောက်တော့

ရထားမှာ ခရီးဆောင်အိတ်တင်ဖို့နေရာ မရှိဘူး။ ထိုင်ခုံတွေ့ရင် ထိုင်လိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ထိုင်ခုံရှိတဲ့နေရာကို သွားဖို့ အဆင့်အနည်းငယ် ထပ်တက်ရတယ်။

---

မြို့လယ်ကို သွားခြင်း

ပာစီလာ မြေအောက်ရထားဘူတာမှာ ဆင်းပြီး အပြင်ထွက်လာတော့

ကျွန်တော်တို့ လမ်းကူးပြီး ဘူတာမှာ စောင့်ခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ငှက်တွေပြည့်နေတယ်။

ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဓာတ်ရထားနံပါတ် ၂ ကို စီးခဲ့တယ်။ ဟောင်ကောင် မီးရထားပေါ့နဲ့ တော်တော်ဆင်တူတယ်။

ဟယ်လ်စင်ကီ ဓာတ်ရထားက မြို့လယ်တော်တော်များများကို လွှမ်းခြုံထားတယ်။
ABC တစ်ရက်သုံးလက်မှတ် ဝယ်ထားရင်
အခြေခံအားဖြင့် လက်မှတ်ထပ်ဝယ်စရာ မလိုတော့ဘူး။

ဓာတ်ရထားအတွင်းပိုင်းက ဒီလိုပါ။
အပေါ်မှာ နောက်ဘူတာနာမည် ပြတယ်။ ဆင်းချင်ရင် ခေါင်းလောင်းခလုတ် နှိပ်၊ တက်တဲ့အခါ ဘယ်ဘက်က အပြာရောင်စက်နဲ့ ကျူအာကုဒ်ကို စကင်လုပ်တယ်။

တံခါးနားမှာ ခေါင်းလောင်းခလုတ်တစ်ခု ရှိတယ်။ နှိပ်လိုက်ရင် တံခါးဖွင့်မယ်။

---

ကော့ပါတိုရီ အပြင်ဘက်ဈေး

မနက်စာစားဖို့ အပြင်ဘက်ဈေးကို သွားခဲ့တယ်။ ကော့ပါတိုရီဘူတာမှာ ဆင်းတယ်။ https://maps.app.goo.gl/PDwJ7j8Yee45iaAm8

အနီးအနားမြင်ကွင်း

စိတ်မကောင်းစရာက ကျွန်တော်တို့ ၉ နာရီမှာ ရောက်သွားတဲ့အခါ ဆိုင်တွေ မဖွင့်သေးဘူး။ ပန်နိုရာမာ

ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး ဗဟိုရထားဘူတာကို သွားပြီး ခရီးဆောင်အိတ်ကို လော့ကာထဲမှာ ထား၊ ပြီးမှ အပြင်ဘက်ဈေးကို လမ်းလျှောက်သွားဖို့ အကြံပြုတယ်

ဆိုင်တွေ မဖွင့်သေးလို့ ကျွန်တော်တို့ ဗဟိုရထားဘူတာကို အရင်သွားပြီး အိတ်တွေကို လော့ကာထဲထား၊ ပြီးမှ မနက်စာစားဖို့ ပြန်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

---

ဗဟိုရထားဘူတာ လော့ကာ

ရထားဘူတာနားမှာ မြေအောက်ရထားဘူတာလည်း ရှိတော့ ကျွန်တော်တို့ လမ်းမှားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် လမ်းမှားတာကလည်း ကောင်းသွားတယ်။

အဲဒီနေရာမှာ အခမဲ့အိမ်သာ ရှိတယ်။

အပေါ်ပြန်တက်ပြီး ဘေးက ရထားဘူတာကို လျှောက်သွားပါ။ ရထားဘူတာထဲမှာ အောက်ကို မဆင်းရဘူးဆိုတာ မှတ်ထားပါ။

လော့ကာသွားတဲ့လမ်းက ဝင်တာနဲ့ ဘယ်ဘက်လှည့်ပြီး တည့်တည့်လျှောက်ရတယ်။ အပြင်ကို တစ်ခါ ပြန်ထွက်ပြီး ပြန်ဝင်ရင် လော့ကာဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့မယ်။ လော့ကာတွေက အောက်မှာ ရှိတယ်။

လော့ကာဘေးမှာ အိမ်သာရှိပေမယ့် ပိုက်ဆံပေးရတယ်။

ရထားဘူတာပုံတစ်ပုံ လက်ဆောင်

ပြီးတော့ ဈေးဟောင်းခန်းမကို မနက်စာစားဖို့ ပြန်လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

လမ်းတလျှောက်မြင်ကွင်းပုံတွေ

---

မနက်စာနှောင်းပိုင်း

ဈေးဟောင်းခန်းမကို ရောက်လာပြီ။

အတွင်းဝင်းထဲဝင်သွားတော့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှိတယ်။ အင်စတာဂရမ်မှာ နာမည်ကြီးတယ်လို့ ကြားလို့ စမ်းကြည့်ခဲ့တယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဒီဟာကို မှာခဲ့တယ်။

အချိုရည်နဲ့ စားပွဲသုံးပစ္စည်းတွေက အပြင်ဘက်မှာ ယူရတယ်။

ကံကောင်းပြီး ခရစ္စမတ်ဓမ္မသီချင်းဆိုနေသူတွေကို တွေ့ခဲ့တယ်။

စားပြီးနောက် ဆူအိုမင်လင်နာကို ကူးတို့စီးသွားခဲ့တယ်။
ကူးတို့ဆိပ်ကို ရောက်တော့ ကူးတို့မရှိသေးလို့ အနီးအနား လျှောက်ကြည့်ခဲ့တယ်။

---

ဆူအိုမင်လင်နာ

အဲဒီနောက် တစ်နေ့လည်လုံး ဆူအိုမင်လင်နာမှာပဲ ရှိခဲ့တယ်။

ပိုများတဲ့ပုံနဲ့ အသေးစိတ်ကို ဒီမှာ မျှဝေထားတယ်။ ဆူအိုမင်လင်နာ

ညနေ ၅ နာရီလောက် ဟယ်လ်စင်ကီကို ပြန်ရောက်ခဲ့တယ်။

---

ဆော့နာ

ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့လုံး ရေမချိုးရသေးလို့ ရေချိုးပြီး ဆော့နာသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

အကြံပြုချက်အနည်းငယ်:

မျက်နှာသုတ်ပဝါနဲ့ ရေကူးဝတ်စုံကို ကိုယ်တိုင်ယူလာဖို့ မမေ့ပါနဲ့
ငှားရင် အတော်ဈေးကြီးတယ်

အထဲက လော့ကာတွေမှာ ခရီးဆောင်အိတ် ထည့်လို့မရဘူး။

ဆော့နာခန်း မဝင်ခင် သေချာရေချိုးသန့်စင်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့။

မျက်မှန်ကို ဆော့နာခန်း မဝင်ခင် တံခါးပေါ်က စင်မှာ ထားလို့ရတယ်။ ဆော့နာနဲ့ ရေကူးကန်က အပြင်ဘက်မှာရှိပြီး အနီးဆုံး ဆော့နာခန်းတောင် အနည်းငယ် လမ်းလျှောက်ရသေးတယ်။

ဆောင်းရာသီမှာ သွားရင် သတိထားပါ။

ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ညစာသွားစားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။
ဗီယက်နမ်အစားအစာ သွားစားခဲ့တယ်။

ဗီယက်နမ်မဟုတ်တဲ့ ထမင်းကြော် ဘာလို့ ရှိနေတာလဲ မသိဘူး 🤣

ဒီအစားအစာက သာမန်ပဲလို့ပဲ ပြောနိုင်တယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒဏ္ဍာရီလိုဖြစ်နေတဲ့ ဆန်တာကလော့စ်ရထားကို စီးပြီး ဆန်တာကလော့စ်ကို သွားတွေ့ခဲ့တယ်။

ကျွန်တော်ထင်တာက ဆန်တာကလော့စ်ရထားကို အိပ်ခန်းမရရင် စီးဖို့ မထောက်ခံဘူး

ဆန်တာကလော့စ်ရထားအကြောင်းကို ဒီမှာ ပြောပြမယ်။ ဆန်တာကလော့စ်ရထား